image

Design & Creativity

Queer กับความหลากหลายในวงการ Rap

Published Date : 1 ธ.ค. 2561

Resource : Creative Thailand

140

จากวัฒนธรรมดนตรีเพื่อเล่าเรื่องสังคมในยุค 90 จากฝั่งอเมริกา จนปัจจุบันกลายเป็นอุตสากรรมดนตรีขนาดใหญ่ที่แพร่หลายไปทั่วโลก ดนตรีแร็ปกลายเป็นส่วนผสมที่สำคัญในวงการดนตรีเกือบทุกประเภท ในอีกแง่หนึ่ง ‘แร็ป’ ยังถูกใช้เป็นเครื่องมือตีแผ่สังคมและการเมือง สะท้อนเหตุการณ์ความวุ่นวาย เรียกร้องความเท่าเทียม สิทธิเสรีภาพ ซึ่งหากโลกนี้เต็มไปด้วยประเภทดนตรีที่หลากหลาย คงไม่แปลกอะไร หากแร็ปจะถูกใช้เป็นสื่อกลางในการเล่าเรื่องความหลากหลายทางเพศของเหล่า Queer Rapper หรือกลุ่มแร็ปเปอร์ที่ไม่ยึดติดกับกรอบเรื่องเพศ

ดนตรีแร็ปเริ่มเป็นกระแสนิยมมากขึ้นในต้นศตวรรษที่ 20 และเป็นช่วงนี้เองที่เป็นการบุกเบิกของแร็ปเปอร์ที่มีความหลากหลายทางเพศผู้ใช้บทเพลงเพื่อเปิดเผยตัวตนในสื่อกระแสหลัก เช่น Jason Herndon ที่ประกาศว่าตัวเองรักเพื่อนร่วมวง Caushun อัลบั้มชื่อเดียวกันเองถูกพูดถึงเป็นอย่างมากในอเมริกาเกี่ยวกับสไตล์เพลงที่จัดจ้านและตรงไปตรงมาเรื่องเพศ เพราะ Herndon เชื่อว่านี่คือยุครุ่งเรื่องของความจริง เขาแร็ปบอกกับทุกคนว่าอย่าพยายามปกปิดตัวตนที่แท้ของตัวเอง ต่อมาอัลบั้มที่ถือว่าประสบความสำเร็จด้านยอดขายอย่าง ‘Get into it’ ของ Cazwell แร็ปเปอร์หนุ่มจากสถานบันเทิงกลุ่ม LGBTQ ชื่อดังในบอสตัน สามารถนำเพลงตัวเองขึ้นชาร์ตอันดับ 6 บน Billboard’s Hot Dance Club Songs และ John Patrick Masterson (Jipsta) เจ้าของผลงาน ‘Middle of the Dancefloor’ ก็ประสบความสำเร็จด้านยอดขายและความฮิตเช่นกัน ความสำเร็จนี้เองทำให้เขาเลือกเปิดเผยตัวตนว่าเป็นเพศทางเลือก เพลงของเขาติดชาร์ต Billboard และติดอันดับ 4 จากการนำเพลงเก่ามารีมิกซ์ใหม่ ในเพลง ‘I want your sex’ ของ George Michael ถือเป็นการสร้างประวัติศาสตร์ใหม่ให้กับกลุ่มแร็ปเปอร์ LGBTQ ที่สามารถสร้างสรรค์เพลงแร็ปให้มีจังหวะโยกตามได้เพลินๆ แต่ก็ยังคงรักษาเนื้อหาในเพลงที่อัดแน่นไปด้วยประเด็นเรื่องสิทธิเสรีภาพ ความรัก เซ็กส์ ยาเสพติด หรือชีวิตที่เลือกไม่ได้ของกลุ่มหลากหลายทางเพศ  

ปัจจุบันวงการเพลงแร็ปมีคลื่นลูกใหม่เกิดขึ้นมากมาย หลายคนมีชื่อเสียงได้เพราะปล่อยเพลงให้กลายเป็นกระแสในสื่อออนไลน์และเริ่มดัง เช่น Azealia Banks ที่บอกว่าตัวเองเป็นไบเซ็กชวล หรือแร็ปเปอร์หนุ่มผู้เป็นแรงบันดาลให้กับใครหลายคนอย่าง Deadlee บอกว่าเป็นคนรักเพศเดียวกัน Makonnen Sheran (iLoveMakonnen) ก็เปิดตัวว่าเป็นโฮโมเซ็กชวลผ่านทวิตเตอร์ ขณะที่ Mykki Blanco ผู้เป็นทั้งแร็ปเปอร์และ Drag Queen ก็ออกมาบอกว่าตัวเองเป็นเพียงมนุษย์ที่ไม่มีเพศและที่สำคัญคือเขาได้รับเชื้อเอชไอวี แต่ก็ยังเดินหน้าสร้างผลงานต่อไป เพลงแร็ปสำหรับกลุ่ม LGBTQ จึงล้วนถูกใช้เพื่อบอกเล่าชีวิตอันยุ่งยาก ความเป็นตัวตน ความจริงอันแสนลำบากของกลุ่มหลากหลายทางเพศ การไม่ยอมรับ สังคมกีดกัน ผ่านจังหวะอันอ่อนนุ่มบางทีก็ทุ้มลึกเพื่อสะท้อนถึงตัวตนและอุดมการณ์แรงกล้าให้สังคมมองข้ามเรื่องความไม่เท่าเทียม และเปิดกว้างมากพอที่จะมองพวกเขาเป็นมนุษย์ปกติเหมือนกัน

แม้คนที่ไม่ใช่ Queer อย่าง Murs, Macklemore และ Ryan Lewis ก็ออกมาทำเพลงเพื่อสนับสนุนกลุ่ม LGBTQ ด้วยเช่นกัน อุตสาหกรรมของเพลงแร็ปจึงเติบโตขึ้นพร้อมๆ กับโลกที่เปลี่ยนไป การแร็ปไม่ได้เป็นแค่เครื่องมือประกาศความเท่าเทียมอย่างหนึ่งของกลุ่ม LGBTQ และพวกเขาคงไม่ได้อยากถูกจำจดเพราะเป็น Queer Rapper แต่เพลงแร็ปจะช่วยให้พวกเขาได้รับการยอมรับและจดจำในฐานะแร็ปเปอร์คนหนึ่งก็พอ

ที่มาภาพ: Shelby Duncan

ที่มา: บทความ “Gay rap, the unthinkable becomes reality” โดย Hattie Collins จาก theguardian.com
บทความ ‘10 Phenomenal Queer Artists You Need to Hear Who Aren't in Brockhampton “Queer” is not a genre, but representation matters.’ โดย Donna-Claire Chesman จาก djbooth.net /
บทความ ‘Queer Rap is Not Queer Rap’ โดย Eric Shorey จาก pitchfork.com
บทความ ‘Too Gay for Hip-Hop? Le1f Takes on Traditionally Homophobic Genre’ โดย Melissa Leon จาก thedailybeast.com
รายงาน 'Homo-Hop Has a Say’ โดย Thomas Devon (2004-07-12)  

เรื่อง : กิตติภูมิ ใบปก